s t r o n a   o   n a d z i e i












Recenzje




Przedstawiam tutaj książki, artykuły i nagrania, które pomogły mi w rozwiązywaniu moich problemów. Uważam, że są wartościowe i mogą okazać się przydatne także innym osobom. Podaję adresy internetowe, pod którymi można znaleźć szersze informacje na ich temat. Niektóre z nich są dostępne w Internecie i wtedy łącze prowadzi do nich bezpośrednio.

  • Marzenna Kucińska i inni, Gdzie się podziało moje dzieciństwo

    Książka ta zawiera cykl artykułów pani Marzenny Kucińskiej, publikowanych wcześniej w miesięczniku „Charaktery”, od których, można powiedzieć, wszystko się zaczęło... Znalazłam je, kiedy szukałam pomocy, bo moja psychika wyprawiała szalone tańce i niszczyła mi życie. Dzięki nim dowiedziałam się, kim jestem, że nie jestem sama i że istnieje droga wyjścia. Niektóre z tych artykułów, oraz inne artykuły pani Kucińskiej, są dostępne w Internecie i niżej zamieszczam łącza do nich. Warto, żeby każdy je przeczytał. Nawet jeśli masz to szczęście, że Twoi najbliżsi nie nadużywali alkoholu, na pewno są w Twoim otoczeniu osoby, które być może nawet nie wiedzą, że są dorosłymi dziećmi alkoholików i mogą otrzymać pomoc... Jest nas w Polsce 1,5 miliona.

    Marzenna Kucińska, DDA — kim jesteśmy?
    Marzenna Kucińska, Gdzie się podziało moje dzieciństwo
    Marzenna Kucińska, Zamrożeni ludzie
    Marzenna Kucińska, Bohater, maskotka, niewidzialne dziecko
    Marzenna Kucińska, Dom bez ścian, dzieci bez rodziców
    Marzenna Kucińska, Gdy rodzic pije
    Marzenna Kucińska, Pod ciężarem lęku
    Marzenna Kucińska, Nieustanny wstyd, ciągła wina
    Marzenna Kucińska, Krzywda, która tkwi głęboko


  • John Bradshaw, Toksyczny wstyd

    Jedna z dwóch czy trzech książek, które najbardziej mi pomogły. Rewelacyjna po prostu. Autor jest psychiatrą, teologiem i trzeźwym alkoholikiem. To, o czym pisze, przeżył na własnej skórze, a teraz pomaga innym. Tematyka podobna jak w poprzedniej pozycji, z tym że ujęcie szersze. Bradshaw pokazuje, jak wskutek niezdrowych relacji i wzorców życiowych w domu rodzinnym ludzie uzyskują toksyczny obraz samych siebie i popadają w mechanizm kompulsji i uzależnienia. Jest tu też cały program pracy nad sobą, pozwalający zaakceptować siebie i uwolnić się od wewnętrznych przymusów i zniewoleń. Koniecznie do przeczytania. Niemal każdy wyszedł z dzieciństwa mniej lub bardziej poraniony — nie trzeba do tego alkoholu ani przemocy...


  • Robert Hemfelt, Frank Minirth, Paul Meier, Miłość to wybór. O terapii współuzależnień

    Niewiele osób wie, że krewni osób cierpiących na alkoholizm lub inne uzależnienia często zapadają na syndrom współuzależnienia — to znaczy całe ich życie kręci się wokół nałogu bliskiej osoby. A jeśli nawet ta osoba już umarła, poranione uczucia, reakcje i zachowania, sposób postrzegania siebie i innych ludzi pozostają i skutecznie niszczą ich szczęście i relacje z ludźmi. Co więcej, współuzależnienie dziedziczy się z pokolenia na pokolenie — chorzy rodzice wychowują chore dzieci. Ta świetna książka amerykańskich psychologów i psychiatrów, napisana w przystępny sposób, opisuje mechanizmy współuzależnienia i uczy, jak się uwolnić z tego zaklętego kręgu.


  • Anna Terruwe, Conrad Baars, Integracja emocjonalna. Jak uwierzyć, że jesteś kochany i potrafisz kochać

    Wybitna holenderska psychiatra Anna Terruwe, zmarła kilka lat temu, połączyła w swojej pracy genialne odkrycia Zygmunta Freuda z koncepcją człowieka wypracowaną przez świętego Tomasza z Akwinu. Opisała mechanizm powstawania nerwic, a w szczególności wykryła nerwicę deprywacyjną (zespół niezaspokojenia emocjonalnego) i opracowała metody jej terapii. Chodzi o osoby, które jako dzieci nie doświadczyły miłości rodziców (może chodzić o porzucenie, śmierć rodzica czy nawet nieumiejętność okazywania uczuć i ciągły brak czasu dla dziecka). Podstawowa metoda terapii to miłość. Trzeba po prostu okazać tym osobom tę miłość, której zabrakło im w dzieciństwie — a wtedy wszystko wróci do normy — w większości wypadków nawet bez interwencji specjalistów. I książka uczy, jak to robić.


  • Dennis Linn, Matthew Linn, Uzdrawianie ludzkich zranień poprzez pięć etapów przebaczenia

    Autorami są dwaj amerykańscy jezuici i psychoterapeuci, którzy pomagają ludziom uzdrawiać ich wspomnienia i dzięki temu odzyskać dobre samopoczucie psychiczne. W książce proponują pięć etapów terapii, która pozwala przepracować bolesne wspomnienia, tak aby uzyskać psychiczne, fizyczne i duchowe uzdrowienie. Terapia ta ułatwia także pogodzenie się ze zbliżającą się śmiercią własną lub bliskiej osoby.


  • Jean Monbourquette, Jak przebaczać? Droga poprzez dwanaście etapów przebaczenia

    Kiedy ktoś nas bardzo skrzywdzi, zwłaszcza osoba najbliższa, przebaczenie wydaje się niemożliwe. Nawet jeśli mówimy głośno, że przebaczyliśmy, ból i poczucie krzywdy pozostają gdzieś w tle i drążą nas przez całe lata, uniemożliwiając odzyskanie zupełnej równowagi i spokoju ducha. Jean Monbourquette, ksiądz i psycholog z wieloletnim doświadczeniem terapeutycznym, proponuje przepracowanie krzywdy według programu składającego się z dwunastu kroków. Oto niektóre: uznać swoje zranienie i ubóstwo, zaakceptować gniew i chęć zemsty, przebaczyć sobie, odnaleźć w swoim życiu sens obrazy, nie chcieć przebaczyć za wszelką cenę... To działa — przekonałam się sama.


  • Susan Forward, Donna Frazier, Szantaż emocjonalny

    Bardzo ważna książka, „koniecznie do przeczytania”. Pokazuje sposoby szantażowania emocjonalnego, jakie świadomie lub nieświadomie stosuje znaczna większość ludzi, aby wymusić na bliźnich zachowania zgodne z ich oczekiwaniami: granie na uczuciach, wzbudzanie poczucia winy i odpowiedzialności, obiecywanie, straszenie tragicznymi konsekwencjami itd. Uczy, jak rozmawiać z szefem, który sugeruje, że wyrzuci cię z pracy, jeśli nie będziesz codziennie zostawać po godzinach, małżonkiem lub partnerem, który zawsze musi postawić na swoim, przyjaciółką, która kolejny raz domaga się natychmiastowego udzielenia jej pomocy, chociaż dzisiaj naprawdę nie możesz... Susan Forward jest też autorką innych książek o podobnej tematyce i również po nie warto sięgnąć.


  • Augustyn Pelanowski, Wolni od niemocy

    Dużo zawdzięczam tej książce. Postawiła mnie na nogi, kiedy byłam już zupełnie załamana i straciłam nadzieję, że kiedykolwiek uda mi się wyjść z moich urazów emocjonalnych i zniewoleń. Polecam ją wszystkim osobom, które doznały w życiu tylu nieszczęść, że czują się prześladowane przez jakieś fatum, które prędzej czy później niszczy wszystko, co zaczynają budować.


  • Wiktor Osiatyński, Rehab

    Znany socjolog i publicysta Wiktor Osiatyński, trzeźwiejący alkoholik, napisał szczerą do bólu relację z czterotygodniowego pobytu w zamkniętym ośrodku terapeutycznym dla alkoholików usiłujących wyjść z ostrej fazy nałogu. Było to w USA, w 1983 roku. Przeczytałam tę książkę w ciągu jednej nocy — nie mogłam się oderwać. Powstała na podstawie robionych podczas terapii notatek, w których Osiatyński opisywał na gorąco swoje myśli, emocje, przeżycia, odkrycia. Wrócił do nich po 20 latach — jak pisze, wcześniej bał się do nich zajrzeć. „Rehab” niezwykle wiernie opisuje gigantyczną budowlę zaprzeczeń, iluzji, racjonalizacji i innych fałszywych przekonań, jaką konstruuje alkoholik w celu uzasadnienia swojego picia. Ludziom, którzy nie mieli do czynienia z alkoholikami, wydaje się fikcją literacką, zgrabną i przyciągającą fabułą — ale w rzeczywistości każde słowo tej książki ma znaczenie i każde jest prawdziwe...


  • Rosalind Penfold, Kochać zbyt mocno. O przemocy psychicznej w rodzinie

    Wymarzony związek Rosalind Penfold z ukochanym mężczyzną szybko zamienił się w piekło, z którego nie ma ucieczki. Autorka po kryjomu, na gorąco, opisywała, a właściwie rysowała swoje przeżycia (książka ma formę komiksu), aby móc sobie z nimi jakoś poradzić. Po latach opublikowała je, żeby inni mogli uniknąć popełnionych przez nią błędów. Jeśli bliska osoba poniża cię, wyśmiewa, krytykuje, awanturuje się, straszy swoim odejściem, sięgnij po tę książkę. Jeśli na szczęście nic takiego cię nie spotyka — przeczytaj wywiad z Rosalind Penfold, do którego łącze tu zamieszczam.



Kolejne recenzje...





Jeśli masz ochotę skontaktować się ze mną w sprawie tego tekstu lub jakiejkolwiek innej, napisz na adres: nadzieja@nadzieja.webd.pl